Win­nen met een han­di­cap op de ar­beids­markt

24 mei 2022

Laatst gaf ik bij de Realisten Academie een workshop over ondernemerschap. De Realisten Academie is een programma waarbij jongeren met een handicap trainingen krijgen over en vervolgens voorlichting geven aan de arbeidsmarkt. Het ondernemerschap is niet voor iedereen aan te raden, en er zitten hier en daar haken en ogen aan. Maar voor mensen met een handicap kan dit juist een uitkomst bieden. Een blog over wedstrijden en spelregels.

 

Lust in plaats van last

Hoewel initiatieven als de Realisten Academie er hard aan werken dit te veranderen, is de arbeidsmarkt nog lang niet volledig inclusief. Ook in deze tijden van een krappe arbeidsmarkt worden vacatures nog steeds zo opgesteld dat je haast niets mag mankeren om in de profielschets te kunnen passen. Ik loop er zelf ook weleens tegenaan. Een communicatiefunctie lijkt me erg leuk. Maar je moet mij niet een hele dag achter een computer zetten, dan verrek ik aan het einde van de dag van de kramp. Terwijl als er een vacature zou zijn waarin ik dat bureauwerk zou kunnen combineren met andere werkzaamheden, dan zou die acht uur per dag een lust worden in plaats van een last. Wat dat betreft missen bedrijven bepaalde creativiteit die mensen met een handicap noodgedwongen wel hebben.

 

Schone lei

Het gevolg is dat de arbeidsmarkt een wedstrijd is waar mensen met een handicap maar moeilijk in kunnen winnen. Zonde, want daardoor staan er mensen met een handicap aan de zijlijn die anders mee zouden kunnen doen, zeker in deze krappe arbeidsmarkt. De tussenoplossing voor hen is dus de wedstrijd zo te veranderen dat het er een wordt waarin zij winnen. En hoe kan dat nou beter dan als ondernemer? Als ZZP’er bepaal je immers zelf wanneer je wat doet en tegen welke prijs. In plaats van dat een werkgever al de regels opgesteld heeft en jij hooguit nog wat mag aanpassen aan die regels, begin je als ondernemer met een schone lei en bepaal je op gelijke voet met de opdrachtgever hoe de wedstrijd er überhaupt uit zal zien.

 

Schoenen

Hierdoor kun je het werk beter aanpassen aan je eigen behoefte. Je moet er alleen wel stevig voor in je eigen schoenen staan. Waar je in loondienst kunt terugvallen op rechten die in een CAO staan beschreven, moet je als ZZP’er zelf bepalen wat je al of niet in je algemene voorwaarden opneemt. Je moet daarnaast goed vooruit kunnen kijken, want wie weet krijg je over een paar maanden ineens minder opdrachten en dan moet je wel een buffer hebben waar je op kan terugvallen. Verzekeringen, pensioen, vakantiegeld: het is als ZZP’er allemaal geen vanzelfsprekendheid. Zelfvertrouwen is nogal belangrijk: ook de wereld van ondernemers is een wedstrijd en je moet je opdrachtgever in spé ervan kunnen overtuigen dat ze jou moeten nemen en geen ander.

 

Profijt

Zelf ben ik er inmiddels wel uit. Waar ik eerder nog dacht mijn onderneming te combineren met een deeltijdbaan bij wijze van vaste inkomstenbron, merk ik nu steeds meer dat ik, hoe onzeker en spannend ook, volledig moet gaan voor mijn eigen bedrijf. Waar ik als werknemer meestal last ervaar van mijn handicap, heb ik er als ondernemer juist profijt van. Want inclusie is een hot item, en wie wil geen dagvoorzitter met een handicap voor diens bijeenkomst over toegankelijkheid? Als dat geen creëeren van een eigen wedstrijd is, weet ik het ook niet meer. Ik vind het in ieder geval een leuk spel, en ik ben ook nog lang niet uitgespeeld. Kom maar op, ik ben er klaar voor!

meer berichten

De nood­zaak van ba­sis­mo­de­ra­tie

De nood­zaak van ba­sis­mo­de­ra­tie

Wie denkt dat het presenteren van een bijeenkomst een peulenschil is, heeft het mis. Tenminste, als je een écht goede bijeenkomst wil. Daar kwam ik laatst achter tijdens een workshop dagvoorzitter. Een blog over basismoderatie en het onderbreken van de spreker.  ...

‘Goh, wat knap!’

‘Goh, wat knap!’

Van de week had ik weer zo'n dag. Voortdurend werd ik geconfronteerd met mijn handicap en dat ik daarmee anders ben dan anderen. Zonder dat ik dat zelf nou wil, in tegendeel, word ik daarmee in een hokje geplaatst. Ik weiger dat te accepteren, maar misschien is mijn...

Eerst het beeld, dan de dis­cus­sie

Eerst het beeld, dan de dis­cus­sie

In een interview ga je het liefst van concreet naar abstract. Dat voelt op het eerste oog een beetje onnatuurlijk. Je wilt namelijk eerst begrijpen wat, zeg, het stikstofprobleem ongeveer inhoudt voordat je een boer spreekt die daarmee te maken heeft. Dan kan je het...