Be­lang­en­be­har­ti­ger ver­sus volks­ver­te­gen­woor­di­ger

8 mrt 2022

Geen handicap

Je wil je thuisvoelen in je eigen gemeente. Helaas is Nederland nog niet helemaal voor iedereen goed ingericht. Dat is ook wel te begrijpen. De meeste mensen die aan de knoppen zitten, hebben vaak zelf geen handicap. Hoe moeten zij dan weten hoe het is om beperkt te worden door een niet-toegankelijke gemeente? Om dit te veranderen, om bewustwording te creëren, moet je je stem laten horen. Dit kun je doen als belangenbehartiger of als volksvertegenwoordiger in de gemeenteraad.

 

Een stem laten horen

Iemand met een handicap kan als ervaringsdeskundige op twee verschillende manieren een stem laten horen: als belangenbehartiger of als volksvertegenwoordiger. Als belangenbehartiger kun je bijvoorbeeld samen met andere ervaringsdeskundigen een groep vormen en op straat en in de media zoveel mogelijk van je laten horen. Of je kunt jezelf aanbieden als adviseur van de gemeente. Je kunt ook reageren op vacatures van de gemeente, om vervolgens als medewerker van binnenuit het belang van inclusie over het voetlicht te brengen. Of je wordt dus volksvertegenwoordiger en je gaat de politiek in. Omdat je weet dat de échte keuzes door politici worden gemaakt. Omdat je als gemeenteraadslid instrumenten en informatie hebt die je anders niet zou hebben. Omdat je als gemeenteraadslid een groter bereik hebt.

 

Inwoners en politieke agenda

Ik heb voor deze laatste route gekozen en ik wil je graag uitleggen hoe ik mij als gemeenteraadslid voor mensen met een handicap in Zaanstad wil gaan inzetten. Ook als volksvertegenwoordiger kun je namelijk verschillende rollen aannemen. Zo zijn er gemeenteraadsleden die heel graag in contact staan met de inwoners. Zij willen hun achterban zo goed mogelijk vertegenwoordigen en zijn daarom veel in de straten te vinden. Er zijn ook gemeenteraadsleden die vooral de politieke agenda volgen. Zij proberen het voorliggende beleid in het moment zelf te sturen.

 

Het gemeentebeleid zélf

De derde optie als raadslid is om in allerlei commissies gaan om het gemeentebeleid zélf te veranderen. Dit is een hoger niveau van politiek bedrijven. In deze rol zorg je er vooral voor dat de juiste mensen met elkaar om tafel komen om samen te bedenken hoe je tot het beste beleid kunt komen. Je hebt dan in feite de sleutelrol die ervoor zorgt dat andere ervaringsdeskundigen gehoord worden door de gemeente. Je tipt het college en je adviseert ambtenaren.

 

Algehele beleidsverandering

Hoewel ik de eerste twee opties zeker niet wil verwaarlozen, denk ik in de derde rol de meeste invloed te kunnen uitoefenen als ik eenmaal gemeenteraadslid ben. Het VN-verdrag Handicap is namelijk typisch zoiets dat een algehele beleidsverandering nastreeft. Wanneer je vooral het geluid van ontevreden burgers laat horen of reageert op de politieke waan van de dag, repareer je wel kwesties die zich voordoen, maar kom je niet bij de wortel van het probleem. Wanneer we een integraal inclusiebeleid hebben, hoeven we niet meer voortdurend bij te sturen en hebben we écht iets bereikt.

 

De juiste afweging

De rol van volksvertegenwoordiger is minder vrijblijvend dan die van belangenbehartiger. Als belangenbehartiger kun je je volledig inzetten voor je eigen achterban. Als volksvertegenwoordiger moet je echter ook het algemeen belang nastreven. Je houdt namelijk ook toezicht op geld dat de gemeente uitgeeft. Hoewel mensen met een handicap het verdienen dat we de gemeente toegankelijker maken, mag dit niet ten koste gaan van andere groepen in de gemeente. Omdat ik zelf een lichte handicap heb, kan ik de groep mensen met een handicap beter begrijpen. Hierdoor denk ik dat ik de geschikte persoon ben om de juiste afweging hierin te maken. Wanneer ik in de raad van Zaanstad kom, kan ik deze mede sturen om de belangen van iedereen te behartigen.

meer berichten

De nood­zaak van ba­sis­mo­de­ra­tie

De nood­zaak van ba­sis­mo­de­ra­tie

Wie denkt dat het presenteren van een bijeenkomst een peulenschil is, heeft het mis. Tenminste, als je een écht goede bijeenkomst wil. Daar kwam ik laatst achter tijdens een workshop dagvoorzitter. Een blog over basismoderatie en het onderbreken van de spreker.  ...

‘Goh, wat knap!’

‘Goh, wat knap!’

Van de week had ik weer zo'n dag. Voortdurend werd ik geconfronteerd met mijn handicap en dat ik daarmee anders ben dan anderen. Zonder dat ik dat zelf nou wil, in tegendeel, word ik daarmee in een hokje geplaatst. Ik weiger dat te accepteren, maar misschien is mijn...

Eerst het beeld, dan de dis­cus­sie

Eerst het beeld, dan de dis­cus­sie

In een interview ga je het liefst van concreet naar abstract. Dat voelt op het eerste oog een beetje onnatuurlijk. Je wilt namelijk eerst begrijpen wat, zeg, het stikstofprobleem ongeveer inhoudt voordat je een boer spreekt die daarmee te maken heeft. Dan kan je het...